Samenwerkende asielen

Toen Dierensteun la Vida werd opgericht zochten we contact met verschillende asielen waarvan het vermoeden bestond dat ze hulp nodig hadden.
Vanuit Extramedura kwam een reactie want zij hadden hulp nodig… veel hulp.

 Chiripaina

Het asiel Chiripaina (opgericht in augustus 2007) is door Fatima, Rosario en Manoly letterlijk vanuit het niets opgebouwd. In het prille begin hadden zij een klein ommuurd stukje met maar 3 kennels. Geen mogelijkheden om honden apart te zetten en nog geen geld voor sterilisaties en castraties.


Wel een grote aanloop van honden omdat de mensen in de buurt wisten dat er honden werden opgevangen; op sommige dagen vonden de vrijwilligers van Chiripaina de honden zelfs vastgebonden aan de deur. Later verzamelden de mensen van Chiripaina hout en andere materialen om de honden te kunnen scheiden, nog steeds niet ideaal maar beter en veiliger voor de honden dan een leven op straat.

Gelukkig kwam er hulp vanuit Nederland. Friends For Animals heeft door het bieden van financiële steun geholpen om het asiel te maken tot wat het nu is. Een veilige plek voor de honden, waar ze de ruimte hebben om te lopen maar ook kunnen schuilen voor warmte, kou of regen.

Wanneer je honden helpt in Spanje, lijkt de situatie uitzichtloos. Adoptie in het land zelf is moeilijk, bijna onmogelijk. Voor een pup of een klein hondje kan soms een baas gevonden worden, maar voor volwassen honden en zeker de wat grotere is er geen belangstelling.

Chiripaina is dan ook erg blij met de samenwerking met Galgo Save Belgium. Veel van de galgo’s vinden via hen een mooie plek in België. Later kwam de samenwerking met La Vida, voornamelijk voor de oudere en/of zieke honden. Inmiddels is er ook een samenwerking met Une Histoire de Galgo, een organisatie in Frankrijk. Deze drie stichtingen proberen zoveel mogelijk de honden van Chiripaina te helpen aan een fijn, eigen thuis. Dit lukt vaak en vele honden hebben het asiel dan ook verlaten.

Helaas is de situatie in Spanje nog niet opgelost, er ontstaat langzaam wat compassie met de dieren, maar zeker in een arme streek als Extremadura zal het nog wel een tijd duren voordat de mensen fatsoenlijk met de dieren omgaan.

Op dit moment worden er in Chiripaina gemiddeld tussen de 40 en 50 honden opgevangen.
Voor Fatima en haar collega’s is het zwaar maar zij geven aan dat zij dankbaar zijn voor iedere hond die het geluk vindt in Frankrijk, België of Nederland. Zij genieten van de foto’s die ze ontvangen en op die manier kunnen zij even alle negatieve dingen vergeten en nieuwe energie opdoen voor hun werk: het redden van honden.

 

 

Refugio Plasencia

Niet alleen het asiel Chiripaina had dringend hulp nodig. Via Fatima, de beheerder van Chiripaina, kwamen wij in contact met Refugio Plasencia. Dit asiel ligt ruim 200 kilometer ten Noorden van het asiel Chiripaina in Guarena en de vrijwilligers daar werken al bijna 20 jaar keihard om de honden in hun stad een goede opvang te bieden.
Waar wij grote bewondering voor hebben is het feit dat de perrera (het dodingsstation) in Plasencia er niet meer is omdat alle honden worden opgevangen door Refugio Plasencia. Er is een klein aantal opvanggezinnen voor de honden die echt niet in het asiel kunnen verblijven maar het grootste deel van de 120 tot 130 honden verblijft in het asiel en krijgen daar hun verzorging.

Iedere dag komen er vrijwilligers naar het asiel om de honden te voeren en alles schoon te maken. Ondertussen worden er natuurlijk ook de nodige knuffels uitgedeeld. De honden zijn gek op hun verzorgers en je merkt aan alles dat ze goed verzorgd worden. Maar een ideale situatie is het natuurlijk niet… Het liefst willen de vrijwilligers dat “hun” honden een eigen thuis vinden.

Tijdens ons bezoek aan Refugio Plasencia het afgelopen jaar werden wij geraakt door een uitspraak van Salud, voorzitter van het asiel.
Kijk, zei ze, die groene deur daar is de ingang van onze opvang, helaas is het voor zeer weinig honden ook een uitgang naar een beter leven. Zij doelde daarmee op het kleine aantal honden dat geplaatst wordt.

De samenwerking met Salud en haar collega’s verloopt heel fijn en daardoor hebben wij inmiddels al een aantal honden kunnen helpen aan een eigen baas in Nederland. De vrijwilligers van Plasencia zijn heel erg gelukkig dat “hun” honden nu uiteindelijk een kans krijgen op een eigen baas. Het geeft hen nieuwe moed om door te gaan.
Wij hebben veel contact over de geplaatste honden, zij vragen ook regelmatig naar de honden. Uit het oog betekent voor hen absoluut niet uit het hart.

Van elke hond die geplaatst wordt doneren wij een deel van het plaatsingsgeld aan het asiel waar de hond vandaan komt. Dit betekent dus ook voor Plasencia: een mond minder om te voeden en een bijdrage om een volgende hond te kunnen helpen. Die steun is ook hard nodig.

Door het grote aantal honden en ook de opvang van zieke honden, is er bijvoorbeeld niet voldoende geld om alle dieren direct te laten neutraliseren. Dit zorgt voor onrust in het asiel en de kans op adoptie is voor niet geholpen honden natuurlijk ook kleiner.

Om die reden is de Kerstaktie van 2015 opgezet met als doel: zoveel mogelijk honden van Refugio Plasencia neutraliseren waardoor er geen risico meer bestaat op ongewenste nestjes, de rust in het asiel toeneemt en de plaatsingskansen voor de honden wordt vergroot. Elders op onze website leest u hier meer over en ook hoe u kunt meehelpen.        

                                                                                       

Recal

LOGO fondoblancoToen La Vida in mei 2016 weer op werkbezoek naar Spanje ging, hebben we kennisgemaakt met Mada. Via Fatima van Chiripaina hoorden wij dat ze al 15 jaar het gemeentelijk asiel van Almendralejo beheert. Zonder subsidie en met de hulp van vrijwilligers en donaties worden hier meer dan 100 honden opgevangen. We hebben het asiel bezocht en enorme bewondering voor Mada gekregen. Als jonge moeder werkt zij als sportinstructeur en runt ondertussen dit grote asiel.

Recal werkt gelukkig samen met meerdere stichtingen in België, Frankrijk en Duitsland. Maar voor de oudere honden of de honden met een beperking blijft het lastig om een baasje te vinden. Vanaf het voorjaar van 2016 werken we dan ook samen met Recal.