Boris (in Nederland)

Ras: 
kruising
Geslacht: 
Reu
Geboortedatum: 
19-10-2009
Locatie: 
is in Nederland
Bijzonderheden: 
heeft een beperking
is al wat ouder
Status: 
Adoptie

Mijn naam is Boris en ik ben een vuilnisbakje uit Spanje.
Ik woon nu al ruim 6 jaar in Nederland. Maar door omstandigheden moet ik op zoek naar net zo’n fijne plek als die ik had. Ik zal heel eerlijk iets over mijzelf vertellen.

Hier woon ik in een gezin met 2 kleine kinderen en 2 teefjes die vrij dominant zijn. Ik laat mij niet meteen op mijn plek zetten door deze dames hoor. Maar eigenlijk vind ik het allemaal veel te druk. Dus lig ik het liefst onder de tafel. Wanneer één van de kinderen aankomt met griezelige herriemakers loop ik ook weg. Of ga ik een beetje zenuwachtig kijken waar het grote mens uithangt.
Als de rust een beetje terug is lig ik lekker op de bank. Of in mijn mand net waar ik zin in heb en plek is. Zodra ik de koelkast open hoor gaan ren ik de keuken in, misschien hebben ze een lekkere snack voor mij. Meestal vang ik bot. Toch blijf ik het proberen. De vuilnisbak moet wel goed sluiten anders ga ik het zelf proberen of die nog open kan. En laat mijn baasje iets op de eettafel staan en loopt zij weg, dan zie ik mijn kans en eet ik alles wat er ligt. Oei, ik klink nu wel als een schrokop. Maar ik zal nooit zomaar iets weggrissen wanneer het baasje erbij is.

Heerlijk vind ik het als dat grote mens op de bank zit en mij lekker gaat kroelen en aaien. Ik hou heel erg van aandacht en knuffelen het liefst uren lang. Als het baasje weg gaat kan ik best goed alleen thuis zijn. Maar in dit huis ben ik bijna nooit alleen thuis. Wanneer er iemand op het pad loopt moet  ik dit wel even laten weten. Je weet tenslotte nooit of de bel het wel goed doet. Ik blaf niet lang door hoor.
Als we buiten wandelen kan ik goed los. Wanneer er zo'n leuke vogel voor mijn neus springt dan moet ik die laten zien dat ik een hele stoer hond ben. Ik weeg tenslotte wel 11 kg. Als het baasje roept ‘Boris’ dan kom ik wel terug, want zonder haar durf ik niet goed. Ik ben blij als ik weer naast haar loop. Natuurlijk probeer ik dit niet te laten merken. Want ook naar andere honden moet ik even stoer doen ook al vind ik spelen wel heel gezellig. Van die bal apporteren snap ik niet zoveel nog steeds niet. En zwemmen? Brrrr, die dames plonzen er zo in mij niet gezien ik moedig ze wel aan vanaf de wal.
Ik heb nog nooit iemand gebeten. Wel gegromd, maar dat komt omdat ik het dan heel spannend vind. Of als ik denk dat mijn baasje de situatie niet leuk vindt dan laat ik dat duidelijk weten. Ja want zij geeft mij tenslotte wel mijn voer. Dus die moet ik goed verdedigen.

Wanneer ik vertel dat ik Leishmania heb schrikken mensen best, maar zo spannend is het allemaal niet. Een pilletje en klaar. (Op onze website is meer te lezen over deze middellandse zeeziekte)

Mijn baasje houdt in de zomer graag mijn vacht kort. Zij brengt mij dan niet naar een trimsalon, dat vind ik echt niet fijn. Dus ze doet het zelf en dat vind ik veel prettiger. In de winter ben ik wel ruig. Want dan laat zij mijn vacht goed staan ben ik net een kleine leeuw. Naast de fietst gaat wel, maar is niet mijn favoriete ding. Liever loop ik gewoon naast een mens. Die andere beesten die op vier poten,  ik geloof dat ze zichzelf katten noemen, daar kan ik prima mee door één deur.
Ik heb nu best een hoop verteld hopelijk is er een mens wat iets in mij ziet. Als het er maar rustig is en niet teveel mannelijke mensen want die vind ik ook een beetje eng. Maar dan zul je zien dat ik heel lief en vooral loyaal ben.

Contactpersoon voor dit dier: